En sevdiği renk mor olan kadın:/ En sevdiği kelime;asi
En sevdiği oyun inçiltmek beni/hıncı cocukluktan kalma bir yara iz gibi

İlerleri dolanmış uçurtmalar misali/ne beraber ucabildik,boşverip şu dünyayı/
ne gidebildik kendi yolumuza/
rüzgarla savruk,başına buyruk/senle ben

zamanı.yaralarla ölcen kadın/
geçmişiyle kavgalı/gündüz isyankar/
geceleri tanrıya sığınan kız çocuğu/
kırdıgı kalpleri dizmiş ipe/gene en büyük zararı kendine

en sevdiği ses, çoçuk sesi/
güneşli,billur,neşeli/oysa
yıllar varki kendi/anne olmayı
istememiş/çekip gidebilmek için birğün/geride ekmek kırıntıları bırakarak/kuşlar yesin diye ayak izlerini/kalmasın ne bir sızı ne kalp yarası

sevişirken taşkın bir nehir/
öüşürken kor bir alev/uykusunda melek gibi masum/bakmaya
kıyamadığım/ kaç gece göğsünde uyudugum/ ama beraber
uyanamadıgım kadın

ipleri dolaşmış ucurtmalar
misali/ne beraber ucabildik,
boşverip şu dünyayı/ne
gidebildik kendi yolumuza/rüzgarda savruk,başına buyruk/
senle ben

her hasretten sonra/başka başka
sevdaların kollarında/ yemin etmişken
bir daha konuşmamaya/ gene bulup
birbirimizi/ sabahı
olmayan gecelerde/ aldatma pahasına sevdiklerimizi/
ağlayarak seviştigim kadın/
senle ben ipleri dolaşmış
uçurtmalar misali

ipler dolaşmış uçurtmalar
misali/ne beraber uçabildik,boş
verip şu dünyayı/ne gidebildik kendi yolumuza/rüzgarda
savruk,başına buyruk/senle ben

ELİF ŞAFAK...